Noorwegen 3  
   
 

Three in Norway (by the one of them) deel 3

Slechts één tegenslag

Nu gaat het dan toch echt gebeuren.
Het is dinsdagavond 26 juli en zijn zojuist afgezet op Schiphol met wat tassen en een enorme hoeveelheid zin.
Na het inchecken zoeken we twee heerlijke single malts uit in de whiskyshop, we drinken nog een extra cold beer en proosten op de goede afloop voor we die grote ijzeren vogel instappen. Als we twee uur later landen op Gardermoen worden we geconfronteerd met een tegenslag: Alle tassen liggen op de band (zelfs die XXXL tas van Hans) behalve de tas van Steven. Telleurstelling veranderd in lichte irritatie wanneer deze drie kwartier later er nog steeds niet is.
Dan komen er plotseling toch nog een paar tassen van de lopende band waaronder de goede. Zelden ben je dan zo blij geweest met iets wat je al bezit.
Ondertussen moest Hans de sleutels van de huurauto ophalen omdat één van de medewerkers van Sixt speciaal voor ons hiervoor zou nablijven.
Wanneer we eenmaal bepakt en bezakt in een hagelnieuwe maar stampvolle Ford Focus station zitten, gaan we toch om 2.00 uur weer goedgehumeurd verder met onze reis naar de rijke visgronden in het hoge noorden.
Ergens aan de Glomma tussen Tynset en Tolga heeft Jaco met zijn gezin een huisje gehuurd en wij zijn per sms uitgenodigd voor het ontbijt.
Hans rijdt de hele nacht door en ondanks de (tot Hans' ongenoegen) zeer lage maximum snelheid, weet hij toch een dodelijk slachtoffer te maken. Na de ter aarde bestelling van het kadaver en het nodige zoekwerk, vinden we rond 7.30 uur de fraaie vakantie woning van de familie Griffioen.
Jaco, Anita en Berend ontvangen ons met een zeer welkom ontbijt. Nadat we de lekkernijen hebben verorberd en zijn bij gekletst neemt Jaco ons mee naar twee geschikte plekken langs de Glomma om ons kamp op te slaan.
We kiezen voor een stuk genaamd Tømmervelta, deze was namelijk aanbevolen door rivierkeeper Hein van Aar.
We bedanken Jaco, die weer lekker gaat vissen en nadat wij de CO-OP in Tolga hebben leeg gekocht bouwen wij met militaire precisie ons basiskamp op.
Eén van de tentjes werd zelfs in het struweel geplaatst en was zelfs door de eigenaar nog nauwelijks terug te vinden. Ook werd er van een tarp en een stuk bouwzeil een gemeenschappelijke schuilplaats gemaakt om de regen uren droog door te brengen. Deze was, god zij dank, niet nodig.
Wat ook zeer comfortabel was, is dat de landeigenaar een goed zittende houten bank had neergezet voor vermoeide wandelaars. Uiteraard werd deze onmiddellijk door ons geconfisqueerd en kreeg een strategische plek bij de stookplaats.
Het was nu ondertussen woensdag aan het begin van de middag, We hadden de reis erop zitten, de boodschappen gehaald, vergunningen op zak en onze tenten met de "warme bedden" stonden klaar.

We konden nu eindelijk beginnen met hetgeen waar voor we gekomen waren: VLIEGVISSEN. Hierover meer in deel 4.

 



Terug naar verhalen

 

 
Webdesign door Computer Aided Visuals bv