Titel  
   
 

Aangezien ik nog maar recent lid ben van De Mug lijkt het me leuk een kort verhaaltje te schrijven over hoe en waar ik aan het vliegvissen verslingerd ben geraakt.

Het bergmeertje.

In de zomervakantie van 2008 ging ik met ons prille gezinnetje naar Noorwegen en natuurlijk gaat de hengel mee als je naar zo'n land gaat.
Ik had al een vlieghengel en de rest van de benodigde spulletjes een jaar of drie in de kast staan, maar meer dan een paar keer op voorntjes vissen in de zomermaanden was er nog niet van gekomen.
Aangezien ik nu het vliegvissen eens echt goed van start wilde laten gaan had ik voor de vakantie een waadpak gekocht dat gloednieuw mee op reis ging.
Aan het begin van de vakantie heb ik gevist in een bergmeertje bij Tuddal. We zaten daar bij een boer in een blokhut op een berg met geweldig uitzicht op een klein meertje. Er stroomde een riviertje in het meer en er stroomde ook weer een riviertje uit.
Na aankomst zag ik in de avond wat kringen op het meer, de volgende dag geinformeerd of er gevist mocht worden en de boer vertelde dat het meer en omliggende bergen allemaal bij de boerderij hoorde en ik met zijn toestemming daar mocht gaan vissen.
De volgende avond om half acht naar het meertje waar ik het roeibootje van de eigenaar mocht gebruiken. Vanaf de kant vissen was niet mogelijk omdat de dennenbomen bijna tot in het meertje stonden. Het vissen op het meertje ging niet makkelijk, je weet niet waar je gooien moet, dan weer een kringetje links dan weer rechts. Na 45 minuten van tactiek veranderd en besloten om de oeverzone waar riet of andere planten groeiden te gaan afvissen.
Daar heen geroeid en daar was inderdaad meer leven, 45 minuten later had ik diverse aanbeten gemist maar toch twee forelletjes gevangen van 20 cm.
Het was nu negen uur en ik hield het voor gezien. Al terug roeiend ook nog een bever zien zwemmen dus al met al een mooie avond in prachtige natuur. Terug bij de hut met een wijntje in de hand zag ik dat om half tien er nog veel meer activiteit op het meer te zien was.
De volgende avond ben ik dus pas om negen uur gaan vissen. Dit is geen probleem omdat het in Noorwegen niet snel donker wordt in de zomer.
Meteen begonnen met het afvissen van de oeverzone en na 15 minuten weer een mooi getekend bruin forelletje in de boot. Deze avond een sedge aangeknoopt met een donkergroen lijf en een zwart gevlekt dek. Nog een half uur gevist maar het lukte niet om een vis in de boot te krijgen.
Toen naar de plaats geroeid waar een riviertje het meer uitloopt. Op een afstand van het riviertje gestopt met roeien en het bootje dreef er heel langzaam naar toe. Ik zag wat kringen precies op de overgang van meertje naar stroompje. Deze waren nog buiten bereik en ik wou ook geen vis overgooien. Een meter of vijf voor de uitgang afgevist en de tweede worp was al raak, een mooi forelletje van 25 cm in de boot. Gauw onthaakt en weer laten zwemmen. Ik zag weer een kring, nu een paar meter van de kant voordat het stroompje begon. Een paar valse worpen om de vlieg te drogen en de vlieg 50 cm voor de kring gegooid. (ik was behoorlijk trots dat dit zowaar in één keer lukte) de stroming liet de vlieg heel langzaam over de plek glijden en weg was de vlieg. Met een lijnstrip de haak gezet en weer een 25 cm forelletje.
Dit smaakte naar meer, maar omdat het bootje te dicht naar het riviertje dreef gauw weer een stukje het meer op geroeid. De vlieg opgeknapt en weer ingevet voor de volgende ronde. Ondertussen was het bootje weer aardig terug gedreven en kon ik de vlieg weer richting riviertje presenteren. Ik zag een kring maar de vlieg kwam een meter of wat te kort. Nog wat meer lijn in de lucht maar net voor ik de vlieg wil presenteren gooi ik de leader in de knoop en hangt de vlieg bij het begin van mijn vliegenlijn. Natuurlijk net nu!
Dat vliegvissen blijft lastig.
Gauw de boel uit de knoop gehaald en gelukkig was ik nog niet te dicht bij gekomen. De lijn weer op lengte en nu kwam de vlieg goed op het water, de vlieg lag nog geen seconde of weg was hij. Weer een lijnstrip en ook dit forelletje kwam in de boot. Ik zag nog twee kringen maar om die te kunnen bevissen ging het bootje mij iets te snel richting riviertje. Een 20 meter naar de zijkant geroeid en daar het bootje op de kant getrokken en voorzichtig richting riviertje geslopen, gestopt op een meter of vijf van het riviertje om de vis niet te verjagen.
Het riviertje was circa 4 meter breed en dit was verdeeld in 2 stukken door een paar rotsen. In beiden zag ik regelmatig kringen maar daar stroomde het toch al wat sneller. De vlieg die nu erg was verfrommeld vervangen voor een fris exemplaar en de lijn op lengte gebracht naar de dichtsbijzijnde stroom. De vlieg landde maar werd nu meteen zijwaarts gedrukt door de stroming. Vanuit het bootje viste ik met de stroming mee maar nu er bijna dwars op en dat ging niet lekker. Toen schoten de werplessen voorbij waar was geoefend met de reach-cast dus ik dacht dit moeten we nu maar proberen. Er was weer een mooie kring en nu tijdens de afworp de hengel voorzichtig stroomopwaarts bewegen. De vlieg kwam heel gelukkig neer,
40 cm stroomopwaarts en dreef perfect over de plek van de kring. Pats weg vlieg, exact op dezelfde plek waar de kring was. Haak zetten en een fraai forelletje in mijn handen.
Nu voelde ik me toch echt een vliegvisser en het vertrouwen steeg enorm. Met het nieuwe vertrouwen op dezelfde manier ook de overzijde van het riviertje afgevist en daar ook nog een forelletje van 30 cm gevangen. Ondertussen begon het aardig te schemeren en na vijf vissen uit de overgang van meertje naar riviertje te hebben gevangen was het mooi geweest. Het waren bruine forelletjes die op de rug bijna zwart zijn en met fel rode stippen getekend.
De noren noemen deze fjellorret. Tijdens het terug lopen naar de hut ook nog een das gezien die weg sprint zodra hij mij ziet.

De rivier.

Aan het einde van de vakantie waren we in Atna waar ik een dag op stap ben geweest met Paul Christiaan om de Glomma te bevissen.
Paul is van oorsprong een Nederlander die na jaren in Duitsland te hebben gewoond zich in Noorwegen heeft gevestigd. Het is een bijzonder persoon die er zijn eigen mening en vistechniek op na houd.
Paul noemt zichzelf een stekken kenner en geen instructeur, wel geeft hij ontzettend veel informatie over waar en hoe te vissen, over leaders en vliegen. Die dag heb ik onder begeleiding van Paul ontzettend veel geleerd over vliegvissen op stromend water. Hij moest wel lachen dat ik nog nooit met mijn waadpak had gevist en dat we maar snel de waterdichtheid moesten gaan testen, ook verzekerde hij mij aan het begin van de dag dat het allemaal goed zou komen en we een mooie dag aan de oever van de Glomma gingen beleven. Die belofte is helemaal waar gemaakt.
Ik heb daar mijn eerste vlagzalmen gevangen en ook twee kleine forelletjes. Verder heel veel mooie natuur gezien en ook nog een bever zien zwemmen in een zijriviertje.
Toen ik aan het begin van de avond bij onze hut terug was, en de dag enthousiast aan mijn vrouw had verteld was ik helemaal met het vliegvis virus besmet. Zo erg zelfs dat ik vier weken na thuiskomst een vliegticket naar Oslo heb gekocht en op mijn eerste visvakantie ben gegaan.
Op de foto's staan de vliegen waarmee ik mijn eerste forel en vlagzalm heb gevangen.
Eind 2009 ben ik begonnen met het binden van mijn eigen vliegjes en hopelijk kan ik in de toekomst nog veel vis avonturen beleven.
Ik vind het erg leuk om dit jaar met de club naar Slovenië te gaan voor een nieuwe viservaring.

Ieder veel visplezier.

Groeten, Jaco

 
 



Terug naar verhalen

 

 
Webdesign door Computer Aided Visuals bv