|
De afgelopen meimaand hebben mijn vrouw en ik
2 heerlijke weken doorgebracht in 'Bella Italia'
aan het Lago di Garda. Dit keer in Manerba del
Garda, in de zuid-west hoek van het meer. Mooi
weer, lekker eten en ......... prachtig vliegvis-
water om de hoek.
We zijn al vaker in deze periode hier geweest.
In de zomer weet ik het zonet nog niet (druk,
druk, druk), maar in het voorjaar een absoluut
heerlijke plek om lekker tot rust te komen.
Het Garda-meer is het grootste meer van Italie.
Het is maar liefst 52 km lang en op de breedste
plek 17 km breed. In het noorden bij Riva, stroomt
via de Sacra regen- en smeltwater vanuit de Alpen
het meer in en in het zuiden bij Peschiera, stroomt
het water via de Mincio het meer weer uit naar
het stroomgebied van de Po. voor het vliegvissen
schijnt de Sacra de mooiste alpine forel-rivier
van de regio te zijn. Maar, je vindt in veel dorpjes
altijd wel een 'Torrente' of 'Rio' waar je het
kunt proberen, maar meestal vind je daar geen
forel. Vanuit onze camping in het zuid-westen
naar de Sacra in het noorden is bijna een uur
rijden en als het druk is op de bochtige 2-baans
bergweg, zeker het dubbele. Daar had ik niet zo'n
zin in en daarom heb ik mij deze vakantie vnl.
gericht op vissen in het meer zelf. Geen moeilijke
keuze, want dat kon ik lopend af. Afhankelijk
van waar je zit, vind je schilderachtige baaien
met kristalhelder water. Voor dit heldere water
moet je de rotsachtiger bodems en kiezelstrandjes
zoeken. Die vind je vooral aan de westelijke en
zuid-westelijke kant van het meer. In het meer
komt de Cavedano (squalius cephalus) in grote
aantallen voor. Het is een soort Kopvoorn. Ze
kunnen groot worden (formaat kleine karper), ze
zijn sterk en vol vechtlust, maar ook argwanend
en schuw. Kortom: een echte sportvis waar je wat
moeite voor moet doen. Wat leuk is -groot of klein-
ze vechten allemaal even fanatiek. Eenmaal aan
de haak, gaan ze er als een speer vandoor, waarbij
vooral de grote vissen spectaculaire sprongen
maken en de hengel diep doen buigen. Weliswaar
is Pesca a Mosca (Vliegvissen) in Italie in opkomst,
voor de meeste Italianen is het nog steeds een
nogal exotische visserij, dus heb ik geen Italiaan
zien vliegvissen. Maar ik heb ze natuurlijk wel
op de Cavedano zien vissen. Volgens Italianen
een echte 'brood'vis. Men probeert ze te vangen
door eerst te voeren met verkruimeld brood, wachten
tot ze hierop azen en dan met een spinhengeltje
op een blinkertje of shadje. Weinig succesvol,
maar toch knap dat ze het zolang volhouden. In
die 2 weken heb ik geen Italiaan een vis zien
vangen. Hoe anders was het met de vliegenhengel.
Ik ben niet zo'n borstklopper, maar zonder te
overdrijven durf ik te zeggen dat ik deze vakantie
echt goed gevangen heb. Je zag de vissen in het
heldere water 'cruisen' langs het kiezelstrand.
Aanvankelijk was mijn techniek om vooral op zicht
dicht uit de kant (10-15 m) te vissen. Ik vind
op zicht vissen het leukste wat er is, maar dan
moet je ze dus wel zien. Je voelt 'm al; een goede
pola zonnebril is hierbij superbelangrijk. Vanwege
het mooie weer, draaide mijn pola zonnebril overuren.
Maar goed, mijn techniek leverde wel wat op, maar
de vangsten waren te 'toevallig' en de visjes
te klein ('sometimes size does matter'). Al met
al maakten de vangsten de 'jager' in mij nog niet
echt los. Ik zag wel grote vissen zwemmen, maar:
a) zwommen ze verder uit de kant in dieper water
van het meer b) ondanks dat ik mijn vlieg daar
wel kon plaatsen, kreeg ik ze toch niet te pakken.
Voor die grotere, schuwe vissen moest ik, zoals
Hein laatst een keer tegen mij zei, eerst 'de
code kraken'. OK, we beginnen bij het begin (of
liever gezegd het eind). Als eerste; de vlieg.
Niet al te grote Goudkoppen, een beetje ruig gebonden,
leverden het beste resultaat op. Dan, de vis is
schuw, dus: lange leader (de vis niet te dichtbij
laten komen). Normaal ben ik niet zo'n FluorCarbon
'believer', maar ik merkte nu echt verschil met
nylon. In het heldere water ving ik met FC merkbaar
meer! De vangsten namen toe en dus ik had het
idee dat het met het materiaal wel goed zat. Tijd
voor het echte werk. De code kraakte ik definitief
door wat verder het meer in te lopen. Een beetje
kerel moet je hier wel voor zijn, want in deze
tijd van het jaar was het best nog wel fris 's-ochtends
in je korte broekje (op de toppen van de omringende
bergen lag nog sneeuw). Dan, je vlieg zo ver mogelijk
het meer in gooien en op baarssnelheid je lijntje
binnen strippen. Niet om meteen te vangen (soms
gebeurde dat wel), maar meer om de aandacht van
een stel argwanende 'volgers' te trekken. Vervolgens
goed inschatten waar je vlieg is en zodra je de
'volgers' spot, je vlieg ophalen! Je ziet ze dan
denken: shoot, er was hier toch net een vlieg???
Het lijkt erop of ze dan met z'n allen koortsachtig
de vlieg gaan zoeken en dat is het moment om ze
te vangen. Gooi je de vlieg dan op zicht tussen
ze in, 2-3 felle stripjes en dan is er altijd
een die eieren voor z'n geld kiest en de vlieg
met veel agressie pakt. Hangen!!! Op die manier
heb ik er aardig wat gevangen en de mooiste exemplaren
gingen natuurlijk op de foto. Verder heb ik in
het meer ook 'gewone' baars gevangen. Aardige
formaten, vergelijkbaar met baars die je bij ons
in het najaar in de Polder vangt. Naast de 'gewone'
baars vang je ook veel Zonnebaars. Niet echt groot
(ik ving ze tot een cm of 15), maar vooral veel.
Hele scholen achtervolgen je nimf en vallen aan.
Leuk als je nog niks gevangen hebt, maar soms
ook vervelend, juist als je een interessante Cavedano-volger
voor je vlieg probeert te interesseren. Verder
heb ik op verschillende momenten van de dag gevist,
met verschillende resultaten. 'Prime fishing time',
was de middag. Het water aan de kiezelstrandjes
is dan door de zon lekker verwarmd, wat natuurlijk
de nodige insecten oplevert en dus ook vis. Al
met al een echt heerlijke tijd gehad daar en dus
volgend jaar mei weer die kant op. Ik kan niet
wachten!!
|
|
|
